Çətin gəlib çıxasan ayrılığın içindən - Tofiq Abdinin şeirləri

Yazıçı Ədəbiyyat Portalı Tofiq Abdinin şeirlərini təqdim edir.

XXX

bu qorxu o tindəymiş

həmən qarşıma çıxdı

çıxıb bir yad gözündən

həmən içimə axdı

mən necə görməmişəm

mən necə kor olmuşam

bu yaşda bu qorxunu

içimə doldurmuşam

ha çapala, ha vuruş

ata bilmərəm onu

heç belə gözləmirdim

mən ömrümün sonunu

yazıq ömrümə yazıq

məni güdürmüş bu şər

atalar düz deyirmiş

qorxan gözə çöp düşər

XXX

bu yaşda sevmək üçün

havalanmaq gərəkdi

bu yaşda sevmək üçün

sevdalanmaq gərəkdi

o da mənim əlimdə

bu da mənim əlimdə

ortada ağlın gücü

adın mənim dilimdə

adına od düşəcək

içimdəki alovdan

üz tutacaqsan mənə

bir gün söküləndə dan

çətin gəlib çıxasan

ayrılığın içindən

durmusan durduğun yerdə,

yad adam var içində...

gəlib çıxa bilməzsən

ayrılıq yaşayırsan

sən elə gəlirsən ki,

gedənə oxşayırsan...

XXX

hara gedir bu məmləkət görəsən

gedir şellənə-şellənə

qarşıdan bir bəla gəlir

aman yellənə-yellənə

adamları adamlıqdan çıxıbdı

boyunbağı körpüləri taxıbdı

öz əliylə öz evini yıxıbdı

yollarını daş- kəsək yox

sular tutub

sular sellenə-sellənə

sözlərinə heç bir məhəl qoyan yox

təklənibdi bir kimsədən həyan yox

tikənindən dağıdanı daha çox

danışmağa dili də var

eşitmirlər

qalıb dillənə-dillənə

yaman uzun sürdü bu alış-veriş

zamana sığmayır bu vaxtsız gərdiş

xeyrə yozulmayır bu gediş-gəliş

bizsə qalmışıq ortada

hələ küllənə-küllənə

küçələri gül-çiçəyə bürünür

adamları yaşamır ki, sürünür

kimsə bilmir sabah necə görünür

gözlər ora millənib

qalıb millənə-millənə...

XXX

mən on il əvvəlki Tofiq deyiləm

heç beş il əvvəlki Tofiq deyiləm

gəlib dayanmışam bir ah içində

quş kimi çırpınnam günah içində

sevmək cəsarəti sıfırın altda

sevilməksə ondan bir aşağı

sabah duaları dilimdə şəkər

axşam duaları sabahı çəkər

titrək yarpaq kimi içim əsməkdə

bu yaşda, bu gündə bu əsarətdə

yenə də olanlar məni üzməkdə

mən on il əvvəlki Tofiq deyiləm

heç beş il əvvəlki Tofiq deyiləm

bəzən çiçəklər də incidir məni

yazıq böcəklər də incidir məni

nəymiş bu dünyanın bilinməz yeri

bu halla, bu günlə, bu ağrılarla

yeri tofiq abdin geriyə yeri

yeriyə bilsən

niyə gəlmişdin ki

niyə bezmisən

dünya elə buymuş

dözüb yaşa sən

XXX

Bir eldə doğuldum - mərkəzdən uzaq,

Üz tutub bir böyük şəhərə gəldim.

Başımı soxmaqçün gəzdim künc-bucaq,

Nə bir soyuq bildim, nə isti bildim.

Döydüm bir qapını, dedim ki, mənəm,

Gəlin tanış olaq, Tofiq Abdinəm!

Şairlik sevdası vardı başımda,

Bilmirdim dünyanın nizamı varmış.

Hardan biləydim ki, bu yolbaşında

İnsan öz-özünə bədbəxt olarmış -

Bəzən qoymadılar danışam, dinəm,

Gəlin tanış olaq, Tofiq Abdinəm!

Bəzən qaraladım tale yazanı,

özüm gedirdimsə bəxtin nə işi.

Sevdim şairlikdə Rəsul Rzanı,

sən demə başqaymış dövrün gərdişi –

İnanın, inanın peşman deyiləm,

Gəlin tanış olaq, Tofiq Abdinəm!

XXX

sevdim elə bildim ki

səni xoşbəxt edərəm

bilmədim ki nə vaxtsa

səni yalqız buraxıb

səndən öncə gedərəm.

bu sözləri yazanda

içimdə ayrılıqlar

illər öncə bir idik

indi isə ortada

yaşanmaz ayrılıq var.

titrək yarpaq bilirəm

uzanan əlimizi

güc yox tale tükənib

qınamaz kimsə bizi

mənsiz qalmağın da dərd

mənlə getməyin də dərd

gör nə gec anlamışam

dünya namərdmiş, namərd.

tez getsəm də bağışla

gec getsəm də bağışla

səni də bədbəxt etdim

bu bəxtlə, bu naxışla.

XXX

məni sevmək nə böyük bəla imiş

alnınıza ay doğdu sevmədiniz

güllər yağdı başınıza sevmədiniz

bu güllərlə çıxdım sizin qarşınıza

sevmədiniz

mən neyləyim

məni sevmək nə böyük bəla imiş

bu yaşımda şeir yazdım sevilməkçin

mənə imkan yaratdınız əyilməkçin

qarşınızda boynu bükük dayandım

dırnaq boyda şəfqət üçün

qapınıza dayandım

bu vətənin havasını çox gördünüz

düz üstümə yeridiniz

sonra məni qınadınız

Allah mənə bel vermişdi

qarşınızda dik durmağa

ömrüm boyu əymək üçün sınadınız

içimdəki dözüm məni sınamadı

evimdəki iki gözüm sınamadı

bəlkə onlar sınasaydı

öyrəşərdim beli bükük yaşamağa

sizin kimi onun, bunun yüklərini daşımağa

mənə olan qəsdiniz nə

niyə qənim kəsilmisiz

Allah verən bu ömürə.

XXX

bu dünyaya düşəli

getmək günün gözlədim

dərdimi danışmadım

günahımı gizlədim

yaşamaq bu imişsə

demək yalanam yalan

nə məni satan oldu

nə də ki məni alan

qarşımda bir daş divar

bundan o yana yol yox

ha çırpın bu üzündə

o üzdə gözləyən çox

görəsən tanıyarlar

səsimi çıxarmasam

bəlkə də qınayarlar

neçə illərdi yoxam

mənmi vəfasız çıxdım

onlarmı vəfasızdı

əgər son bu imişsə

bu yazı nə yazıdı

XXX

sənə ağırlığım yox

bu ömür mənim ömrüm

niyə tələsirsən ki

mən səndən qabaq ölüm.

sənə elə gəlir ki

çox yaşadım deyəsən

mənlik deyil bu işlər

bunları bilməlisən.

içimdə çiçək açıb

ayrılığın qorxusu

sanki ərşə çəkilib

gözlərimin yuxusu

canım ruhum həyatım

səni kimə tapşırım

sən çağrılmaz bayatım

bayatıtək yaşarım.

gəlmişəm gedəcəyəm

qalası deyiləm ki

məni üzmək nə verir

axı niyə ölüm ki...

XXX

nə yaşadım yaşamışam

bundan sonrası Allahın

güman üstdə köklənmişəm

yarı dərdin yarı ahın

dualarla yatıb qalxmaq

indi ömrümün mayası

məndən o yanda yaşayır

ömrümün böyük yarısı

baxıram yaşanan yola

"çoxu getdi, azı qaldı"

nə mənlikdi nə də sizlik

kimdisə qapımı çaldı

aman tanrım kimdi görən

hansı əsrdən yol gəlib

ya qapını yanlış salıb

ya məni tanışmı bilib

XXX

indi baxıb görürəm ki

nə mən deyən oldun sən

nə sən deyən oldum mən

bu yol hara uzanacaq

bu yol harda bitər görən.

nə mən gözlərdim bu günü

nə sən gözlərdin bu günü

hədər yaşadın ömrünü

hədər yaşadım ömrümü.

bir acıq var bu şeirdə

ünvanını tapammıram

səndən ayrı bir ömürü

ömür kimi yaşamıram

bəs niyə içimiz dolu

acıqla, heyflə dərdlə

yüz kərə dedim mən sənə

mənə itirdiyin ömrü

yaşamısan sən hədərlə

artıq gecdi döz bu zülmə

hələ buna nə var gülüm

məzarımın üstündəki otlara

baxıb ağlarsan

zülüm-zülüm

bəlkə belə də olmadı

gözündə yaş qalmaz olar

hələ sağam düşünürəm

sonrası nə olar olar.

XXX

zaman-zaman nə havadı içimdə

bu türkümü bayatımı ağımı

alıb bütün ovqatımı əlimdən

qaralığa qərq eləyər ağımı

ağac idim budağımı vurdular

sonra gəlib əhvalımı sordular

uzun illər öncələri qırdılar

pərvazlanan qolumu qanadımı

nə sevdadı bu içimdə göyərən

hara qaçım bu sevdanın əlindən

bu nə dünya gəlib onda durdum mən

kimsə sevməz mənim kimi adamı

içim sızlar sızıltısı o yanlıq

mən etmədim kimlərəsə yamanlıq

yazıq könlüm yazıq oldu çox yazıq

görən kimə tapşırım mən adımı

bu sızıltı xəstə qasım havası

yoxa çıxdı içimin gur davası

bu hal məni yıxasıdı yıxası

bir bəndə yox alsın mənim qadamı.

Tural Adışirinin təqdimatında..