Sinəm arzuların görüş yeridir - Eldar Nəsibli Sibirelin şeirləri

Yazıçı Ədəbiyyat Portalı Eldar Nəsibli Sibirelin şeirlərini təqdim edir.

TORPAQ, ANAM AMANATI

Canım torpaq, gözüm torpaq,

Torpaq, anam amanatı.

Sənin ayağın altına

Olsun mənim üzüm torpaq

Torpaq, anam amanatı.

Atım-atım olub sinəm

At səyirdir gözümdə qəm.

Səndən başqa bir kimsəm yox

Sənə tapşırıb gedirəm

Torpaq, anam amanatı.

Ağrısını qovla, teylə,

Qaydına qal, qulluq eylə.

O dünyaya əlim çatmır,

Yerimə oğulluq eylə

Torpaq, anam amanatı.

Dünya ölüm-itim olub,

Yaşamaq çox çətin olub.

Dar gündə sənə sığınmaq

Hər vaxt son ümidim olub

Torpaq,anam amanatı.

Çölün ollam, düzün ollam,

Yolun ollam, izin ollam.

Gəlib qarışaram sənə

Dönüb sənin özün ollam

Torpaq,anam amanatı.

 GƏL

Baxdım, ömrüm boyu yoluna baxdım,

Yaş olub özümün gözümdən axdım.

Bu sənli dünyada sənsiz darıxdım,

Gəl, qara günümü bəyaz eylə, gəl.

Gəl, ötən günlərim hay vermir mənə,

Gələnlər gün vermir, ay vermir mənə.

Həsrətin dəryası boy vermir mənə,

Gəl, qəm dəryasını dayaz eylə, gəl.

Gəl ağı qaradan seçməkdən ötrü,

Qəlbimə, gözümə köçməkdən ötrü.

Həsrəti zəmi tək biçməkdən ötrü,

Gəl, mənim qolumu dəryaz eylə, gəl.

Gəl, gətir bir azca ötən günümdən,

Pəncərən önündə bitən günümdən.

Əlim gülüşünə yetən günümdən,

Gəl, mənə də nəzir-niyaz eylə, gəl.

Gəl, sənsiz Sibirel qalıbdır yalqız,

Sevgi laylası çal mənə bir ağız.

Önümü qış kəsib, arxamı payız,

Gəl, mənim ömrümü, gəl, yaz eylə, gəl.

  OLDUM

Endi bu sevginin bəxti zirvədən

Qalıb quzeyində pərişan oldum.

Hər gün yelpikləyib xatirələri,

Közərən oduna alışan oldum.

Bilmirəm bu yolda günaham, suçam,

Daha bu düyünü tapılmaz açan,

Hər payız gələndə bahara uçan

Qərib durnalara qarışan oldum.

Dolan buludundan qəlbim nəm çəkir,

Dərdi olan bilər çəkən nə çəkir.

Sənli günlərimi bir nağıl təki,

Sənsiz günlərimə danışan oldum.

Çətin o günlərə biz qanad açaq,

İnanma təzədən yana o ocaq.

Döyüş meydanıdır bu həyat, ancaq

Mənsə öz-özümlə vuruşan oldum.

Adlayıb keçməkçün bu keşməkeşdən,

İşıq çəkəmmədim o nur gülüşdən,

Sənin işığını gündüz günəşdən,

Gecə ulduzlardan soruşan oldum.

Daha bu tərəfə əsməz yellərin

Dərin dərələri aşmaz sellərin,

Saçımda ağ cığır açan illərin

Axırda hökmüylə barışan oldum.

QAYIDA BİLMİRƏM 

Alışar könlümün bahar həsrəti,

Baş aça bilmərəm bu necə sirdir?

Hardasan, ay mənim ilk məhəbbətim,

Sinəm arzuların görüş yeridir.

Kirpiyim saxlamır yuxularımı,

Gözümün içindən duman, çən keçir.

Gülüm, sənsiz keçən duyğularımı

Gəl ələ, təzədən ələkdən keçir.

Yollar ayrıcında qalıb xəyalım,

Dəli köhlənini səyirdə bilmir.

Payız yarpağına dönüb vüsalın,

Neçə bahar gəlir, göyərdə bilmir.

Günəşdən ayrılmış alov kimiyəm,

Yanğımı qar-yağış çətin keçirə.

Mən dəniz dibinə çökən gəmiyəm,

Yosunlar göyərib göyərtəm içrə.

Daha gözlərin də yolundan sapıb-

Bir odlu baxışla məni oxumur.

Bu günün üzümə bağlanan qapı,

Ürək dünənindən təsəlli umur.

İllərin yönünü geri döndərib,

Qayıda bilmirəm o çağıma mən.

Qədrini gec bilib sənli günlərin

Təzədən düşmüşəm sorağına mən.

YAŞAYIR GÖZÜMDƏ SƏNİN HƏSRƏTİN 

Yaşayır gözümdə sənin həsrətin,

İlk eşqin ağrısı, acısı kimi.

Sənin şübhələrin bu məhəbbətin

Qalıb xatirəmdə qayğısı kimi.

Gözlərdən yayınıb, gəlib durardım,

Pəncərən önündə qərib kimi mən.

Gedib xəyalınla ovundurardım,

Körpətək ağlayan ürəyimi mən.

Mənim gəlişimlə qanadlanardı,

Zirvəyə qalxardı qürurun o gün.

Bir anda qəlbində ümid yanardı,

Daşardı həm səsin, həm nurun o gün.

O ala gözlərin nurundan içən 

Ürəyim heç kəsə qızmazdı onda.

Gülüm, bu dünyada mən sənsiz keçən

Günləri ömrümə yazmazdım onda.

Deyərdim:-sən getsən gözümdən mənim

Qarışar rəngləri səmanın, yerin,

Bir anın içində üzümdən mənim

Çəkilər gülüşü şəlalələrin.

Tale öz sirrini açmaz heç kimə,

Araya uçurumlu bir dərə düşdü.

Bu eşqin ağrısı mənim bəxtimə

Yazdığım nəğməsi dillərə düşdü.

Yaşayır gözümdə sənin həsrətin,

Ömrün həm qarası, həm ağı kimi

Ağrısı, acısı ilk məhəbbətin 

Dünyaya görk olur göz dağı kimi.

VAXTIDIR

Saralıb bənizi daşın, torpağın 

Dağların xəyala dalan vaxtıdır,

Qızı gəlin köçən analar kimi,

Göylərin gözünün dolan vaxtıdır.

Dərələr yerini çəkir sellərin, 

Qışın havasına uçan yellərin,

Bir ilıq nəfəsə möhtaç güllərin 

Ləçək tellərini yolan vaxtıdır.

Yarpaqlar günəşin alıb rəngini, 

Yağır torpaq üstə qızıl dən kimi, 

Şimşəklər bir fəslin axır zəngini

Odlana-odlana çalan vaxtıdır.

Qaya sinələrə sığınıb mamır.

Sanki buludlardan kövrəklik damır.

Şehli xatirələr çəkir adamı, 

Heyif, xatirəmin talan vaxtıdır.

Bu yerlər ömrümü isidən ocaq.

Səyyah xəyalıma son sığınacaq,

Burda dağa dönən qəlbimin, ancaq 

Dağlartək marala qalan vaxtıdır.

Tural Adışirinin təqdimatında..