Özündən yıxılma, adam - Qürbətdən gələn səslər

Yazıçı Ədəbiyyat Portalı  "Qürbətdən gələn səslər" rubrikasında Rusiyada yaşayan azərbaycanlı şair Yavər Həsənin şeirlərini təqdim edir.

XXX

Daşın yaşıl yuxusudu

daşda bu mamır dediyin.

Vaxtın əlində o sənsən,

bu mənəm xamır dediyin.

Nələr çəkdim, nələr çəkdi,

nələri çəkməkdə təkdi.

Sinəmdəki bu ürəkdi

közərmiş kömür dediyin.

Salam verirəm almırsan,

məni yadına salmırsan.

Yalvarıram, yumşalmırsan,

yumşalır dəmir dediyin.

Qəsdin varsa, qəsdimə gəl,

üşüyürsən, istimə gəl...

Yuxumdan çıx, rastıma gəl,

keçir e ömür dediyin.

XXX

Sərxoş ömür gecəsinin

səhəri də sərxoş gəlir.

Bir sirrimdən sirdaş gedir,

bir sirrimə sirdaş gəlir.

Mən Taleyin siratında,

imtahan var həyatımda.

Ömrün hər bir saatında

pəncərəmə bir daş gəlir.

Həsəd çəkər kimlər mənə?..

Ağlar sarı simlər mənə...

Bacı gəlir qəmlər mənə

dərdlər mənə qardaş gəlir.

Mən öz qürbətimdə Vətən,

Göydə ruham, yerdə bədən.

Xoş gedir ömrümdən gedən,

ömrümə gələn xoş gəlir.

XXX

Eh, nə deyim sənə, vallah,

azadam dustaq ömrümdə.

Daşdan bir heykəl qoymuşam

sevgiyə qutsal ömrümdə.

Mən zülmətdə yanan bir şam,

ağrılar alnımda nişan.

Yallı gedir səhər-axşam

küləklər qumsal ömrümdə.

Mərdi daşlaya bilmirəm,

dərdi xoşlaya bulmirəm.

Gedib yaşaya bilmirəm

özümdən uzaq ömrümdə.

XXX

Yoruldum bu pəncərədən,

bu qapı da yordu məni.

Atdöşü eyləyib qovur

dərd adlı bu ordu məni.

Quru cismimdə can sızlar...

Candan bixəbər cansızlar, —

əlibaltalı qansızlar

budaq-budaq qırdı məni.

Külək deyiləm bir əsim,

Qeyb üzünə çatır səsim.

Çaqqal ulamasın, yesin

dünyanın mərd qurdu məni.

XXX

Hansı dildə yazılıb

alnımdakı bu yazı?

Mən bu alın yazımı

oxumağa tamarzı.

Min bir birin cəmindən

hasil olmuş bir birəm.

Bilmədiyim bəllidi,

bildiyimi bilmirəm.

Gecə var ki, gündüzdü,

gündüz var ki, gecədi.

Açılan hər bir səhər

mənə bir bilməcədi.

Ürəyimin hissinə

qurban verib ağlımı,

üzümə güzgü tutub

oxuyuram alnımı.

XXX

Barmağında bir üzük var,

qaşı ürək qanıdı, qız.

Sən ha baxdın, tanımadın,

üzük məni tanıdı, qız.

Gördüm səntək şirin yarı,

əldən verdim ixtiyarı.

Üzün bir gül, gözüm arı,

sinəm arı şanıdı, qız.

Kəssən məndən bir göz payı,

ahım tutar Göydə Ayı.

Həsrətinin qəmlər sayı

Göydə ulduz sanıdı, qız.

Sev, Sevgiyə ver Vaxtını,

Sevgi güldürsün Baxtını.

Sevənlər qeybə çıxdımı,

bu dünyanın sonudu, qız.

XXX

Mən bu dünyanın üzünə

baxıb getməyə gəlmişəm.

Canımı bir Eşq oduna

yaxıb getməyə gəlmişəm.

Nə bilmirsən, sual elə,

cavablarım sual ilə.

Büllur-büllur sular ilə

axıb getməyə gəlmişəm.

Dünyanın büllur axarı

əvvəl eyləyir axırı.

Ürəyimə bir baharı

sıxıb getməyə gəlmişəm.

Mən bu məndə min bir adam,

min bir məndə Mən bir adam.

Mən bu dünyaya dünyadan

çıxıb getməyə gəlmişəm.

XXX

Həyatdımı? Ölümdümü? –

bizi bizdən alıb gedən;

Zülmətini kölgə kimi

üstümüzə salıb gedən.

Ömür həsrət limanıdı,

inləyən can kamanıdı.

Hansı dağın dumanıdı

gözümüzə dolub gedən?

Hər gün bir qapı açıram,

özüm özümdən qaçıram.

İnsan gül kimi açılan,

yarpaq kimi solub gedən.

Oxuq, qoyulmuşuq yaya,

hədəfimiz daş və qaya.

Bu dünyadan o dünyaya

görən varmı qalib gedən?

XXX

Sən bu çiçək gəlişinlə

niyə gəldin qış vaxtıma?

Fələkmi göndərdi səni

mənim dərdə tuş vaxtıma?

Heç bir gözələ baxmadım,

könlümü azad saxladım.

Gözlədim, gəlib çıxmadın

ömrün-günün xoş vaxtına.

Sirrim oldu aləmə faş,

tə’nələrdən ağrıdı baş.

Çiçək yox, daş gələydin kaş

ürəyimin daş vaxtına.

Axşamı sabah eləmə,

dön geriyə, ah eləmə.

Özünü ürcah eləmə

ağlımın bu çaş vaxtına.

XXX

Ömrün qarlı günləridi,

gülüm, məndən kənar dolan.

Çəkmə mən çəkdiyim kimi

zülüm, məndən kənar dolan.

Can cəfası Tale payım,

mənim nəzərimdən yayın.

Dərdnən keçir günüm, ayım,

ilim, məndən kənar dolan.

Ayrılıq yandırıb yaxır,

beynimdə ildırım çaxır.

Ahımnan Göylərə qalxır

külüm, məndən kənar dolan.

Bədən həyat alətidi,

giley bəşər aqətidi.

Can Canan əmanətidi,

ölüm, məndən kənar dolan.

XXX

Cadar-cadar, çat-çat olub

Taleyimin gülşən yeri.

Cəhənnəm əhli görməsin

mənim bağrım bişən yeri.

İndi sükutum dil açır,

ahım göylərə əl açır.

Qanlı bir qızılgül açıb

sinəmin ox deşən yeri.

İçim-çölüm qançır-qançır,

məni görən məndən qaçır.

Ürəyimə iynə sancır

ömrün yarpaq düşən yeri.

XXX

Əlim üzümü yandırır,

dilim sözümü yandırır,

durum özümü yandırım

atım gecənin üstünə.

İçim ağrıdan oyulur,

yüz yerdən dərim soyulur,

bir dərd heykəli qoyulum

bu kor küçənin üstünə.

Özüm özümün qənimi,

Ruhum tərk edir tənimi,

necə atım bu günümü

olub keçənin üstünə?

XXX

Yaxınlar uzaq oldular,

uzaqlar yaxınmı, adam?

Bax gör sənə yad olanlar

solunmu, sağınmı, adam.

Allah gücü var adəmdə, –

Yaradana Yar adəmdə.

Özünə sığın, aləmdə

özgəyə sığınma, adam.

Qəlbinin gözü olmaqdan,

Ruhunun sözü olmaqdan,

hər yerdə özün olmaqdan

çəkinmə, sıxılma, adam.

Beş bəşərdən dördü paxıl,

sən özünsən sənə yaxın.

Hardan yıxılırsan, yıxıl,

özündən yıxılma, adam.

XXX

Bu Yol Haqqa gedib çıxır,

tut bu Yolu, yeri, dərviş.

Dünya səni dərk etmədi,

boylanma ta geri, dərviş.

Bilirsən dünya nətərdi...

Hər yan xətadı, xətərdi,

alaq otundan betərdi

bu dünyanın şəri, dərviş.

Bəşər şərə aşiyandı,

hamı günah daşıyandı.

Heç kim bilmir,– yaşayandı,

yoxsa ölən diri, dərviş.

Yavər Həsən oldu dünən,

kölgəsidir böylə dinən.

Məndən də bir salam denən,

gördüyündə Biri, dərviş.

Tural Adışirinin təqdimatında