Qovar Allahacan günahlar məni - Həsən Kürün şeirləri

Yazıçı Ədəbiyyat Portalı 44 günlük Vətən Müharibəsi iştirakçısı, Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü, nakam istedadlı gənc şair Həsən Kürün şeirlərini təqdim edir.

Yaxşı xatırlayın uşaqlar məni

Harda azdıracaq bu yol görəsən

Hara aparır bu ayaqlar məni.

Anacan dua et, əgər etməsən

Qovar Allahacan günahlar məni

Mən ölsəm bəxtimin bəxti açılar

Dilimin altında neçə söz ölər

Birdən mən qalaram, anam tez ölər

Tanımaz güzgülər, daraqlar məni

Yox ana, sən ölmə, sən əbədi qal

Ver öz kəfənini sərim yerimə

Arada nəfəs al mənim yerimə

Bilməsin ölmüşəm budaqlar məni

Ay Allahsız fələk, əlin qırılsın

Çəkmə o kədərin yaxşı yerindən

Payın artıq olsun, yemirəm toxam.

Mən bu gün varamsa, sabah da yoxam

Yaxşı xatırlayın uşaqlar məni.

Xəzan səsi

Gözümün işığı, burda payızdı

Hər kəs yığışıb öz gödəkcəsinə.

Bircə sevincini görəydin onun,

Günəş gülə-gülə sovuşub getdi

Bahar tətilinə gedərcəsinə.

Gözümün işığı burda payızdı

Burdakı yarpaqlar payıza kölə

Zavallı ağaclar payıza əsir.

Bağçanın sonuncu bənövşələri

Bir saxsı dibçəkçün evə tələsir.

Mən indi payızın çiyinlərində,

Yazın gəlişini gözləyən bağam.

Mən indi səngərdən boylanan əsgər,

Ayaq səslərindən qorxan torpağam.

Dişimi, dişimə sıxıb dözürəm

Olur belə şeylər, olur qadası.

Tək qalan adamlar özündən küsür,

Getməyə bir qucaq yer tapmayanda,

Yıxılır bir küncdə qalır qadası.

Bəs ora necədi? Havası, suyu

Quşlar çöldə ölür, yoxsa qəfəsdə?

Adamlar necədi? Hər darıxanda

neçəsi söz qoyur sözünün üstə?

Sən necə, nə qədər dəyişilmisən?

Yenə yerə düşən çörək qırığın

Öpüb qoyursanmı gözünün üstə?

Yox, sən dəyişilmə, özünü qoru,

Aldanma küçənin xəzan səsinə.

Kaş ki illər sonra bir yaz səhəri,

Birgə oyanaydıq azan səsinə.

Bağışla İlahi

Xoşbəxtlik payladın bütün dünyaya

Üstündə ot bitən daş xoşbəxt oldu.

Ovçunun əlləri əsdi bir anlıq

Göydə qanad çalan quş xoşbəxt oldu.

Hərə bir ağızdan rəhmət oxudu

Bir anlıq ölülər xoşbəxt oldular.

Hər günəş doğuşun bayram etdilər

Hər səhər dəlilər xoşbəxt oldular.

Xoşbəxtlik payladın bütün dünyaya

Hamı öz vaxtından tez xoşbəxt oldu,

Yağış yerə düşdü toz xoşbəxt oldu.

Özgə bir insanın bəy masasında,

İlahi sevdiyim qız xoşbəxt oldu.

Mən, bizi qovuşdur deyə yalvarıb

Sənə əl açmışdım aşiq olanda.

Hamı xoşbəxt oldu bu yer üzündə,

Layiq olmayan da, layiq olan da.

Mən niyə yadından çıxdım görəsən.

Hamı xoşbəxt oldu bu yer üzündə,

Kəpənək bağçada, arı pətəkdə

Hətta xoşbəxt oldu bir vaxt kəsilmiş

Yenidən canlanan kiçik kötük də.

Mən niyə yadından çıxdım, görəsən

Nə günah etmişəm bu böyüklükdə?

Yox, nəsə etmişəm dinc durmamışam

Bəlkə duz tökmüşəm yara üstünə.

Bəlkə bilməmişəm bir qaranquşun

Yuvasın yıxmışam bala üstündə.

Bəlkə göz dikmişəm mən canı yanmış

Dünya sərvətinə dünya malına.

Bəlkə amin demək yadımdan çıxıb

Yaşlı nənələrin dualarına.

Qurbanın olaram, keç günahımdan.

Bağışla İlahi, bilim ki varam.

Bağışlasan elə sən bağışlarsan

Mən olsam özümü bağışlamaram.

Daşdan Adamlar

Ağac qocalanda başını əyir

Torpağa təşəkkür etməkdən ötrü.

Neçə budağını qurban verərdi,

Neçə meyvəsini yerə salardı,

Haçansa yenidən bitməkdən ötrü.

Qocaldı yanında olan adamlar,

Birinin gözünün ağı qocaldı,

Birinin ağzında dili qocaldı,

Birinin getdiyi qatar dönmədi

Birinin əlində gülü qocaldı.

Dünya qarasına, ağına baxmır,

Qocaldı, əzizim hamı qocaldı.

Biri yağış üçün dua edəndə,

Birinin evinin damı qocaldı.

Sən də qocalmısan vaxtsız, vədəsiz,

Hardan gəlib keçdi bu ömür bu gün.

Yəqin ki, bir xeyli peşman olmusan,

Bu qoca dünyaya gəldiyin üçün.

Səni qocaldıbdır, bu daş binalar,

Əyibdi qəddini dikəltdiklərin.

Ovcunda içində qəbər yaratdı,

Alnından süzülüb düşəndə tərin.

Bəlkə heç bu sənin bəxtin deyilmiş,

Bəlkə qismətini özgəsi yedi.

Hətta asılqandan təzə adıyla,

Asdığın köynək də toz içindədi.

Utanma ey qoca, daşdan utanma!

Utansın suyu şor olan dənizlər,

Utansın günəşi gizlədən dağlar.

Öləndə hamını daşa tapşırıb,

Hamının başına daş salacaqlar.

Sarı tikan

Atdığım addım da soyudu məndən,

Etdiyim dualar üzümə durdu.

Sən çıxıb gedəndən, gecə yatmaq da,

Səhər oyanmaq da gözümə durdu.

Tutdu zalımlığı çərxifələyin

İnsan təravəti qalmadı məndə.

Gül də itirərmiş gözəlliyini

Yanında sarı bir tikan bitəndə.

Özünə yaxşı bax, məni düşünmə,

Qayıtma, çürüsəm, ölsəm qayıtma.

Qayıtma, uzaqdan səni səsləsəm,

Durub ayağına gəlsəm qayıtma.

Düşünmə əzizim, düşünmə məni,

Bilmə ki, kimləyəm, nəyəm, nəçiyəm.

Sən indi yağışsan, göyün üzündə,

Mən sənə susamış bir gölməçəyəm.

Hələ ölməmişəm, ayaq üstəyəm

Unut nə qədər ki, gec deyil unut.

Şəklimi cıranda gözünü bağla,

Adımı çəkəndə qulağını tut.

Qoru özünü bu, ac camaatdan,

İkisi mərddirsə, biri namərddir.

Mənisə qınama, qurbanın olum.

Səni sevməməyin, günahı çoxdur,

Səni sevməməyin özü bir dərddir.

Cəbhədən məktub

Sən mənə şərfini göndərmə daha,

Səngər beşik kimi istidir, qızım.

Vətən sənin kimi suyuşirindi,

Hamını özünə istədir, qızım.

Görsən darıxırsan, şəkillərə bax,

Körpə əllərini boynuma dola.

Boylan pəncərədən getdiyim yola,

Bu məni görməyə bəs edir, qızım.

Mən burda yaxşıyam, sən də yaxşı ol,

Bilim ki, sənin də günün şən keçir.

İnan, göndərdiyin bütün dualar

Gəlir başımızın üstündən keçir,

Allah başımızın üstədir, qızım.

Allah üstümüzdən çəkməsə əlin,

Birgə yandırarıq zəfər məşəlin.

Hamının qorxduğu zalım əcəlin

Boyu boyumuzdan bəstədir, qızım.

Əgər günün biri, geri dönməsəm,

Eşidə bilməsən atanın səsin,

Qorxma, ürəyinə qorxu düşməsin,

Atan ölməyibdi, xəstədi, qızım.

Gedib qayıtmayanlara ithaf

- Qızım, sənin adın nə?

- Mənim adım Qərənfil.

- Gözünə qurban olum,

darıxırsan elə bil.

- Atamı gözləyirəm.

- Atan hardadır məgər?

- Müharibəyə gedib;

o döyüşür gecələr.

- Nə vaxt gedibdir atan;

gecikdiyi çoxdurmu?

- Çoxdur, əmi can, çoxdur.

- Ananın da atandan

bir xəbəri yoxdurmu?

- Anam indi işdədir.

- Qızım, harda işləyir?

- Anam çox mehribandır,

yarpaqları çox sevir,

səhərdən-axşamacan

onları təmizləyir.

-Yaxşı, mehriban anan

atandan bir söz demir?

- Demir, əmi can, demir,

daha yollara baxmır,

daha onu gözləmir.

Mən dünən çox ağladım

gecə yatmazdan öncə.

Anamın nə etdiyin

izləyirdim gizlicə.

Atamın divardakı

şəklini qucaqlayıb,

belə deyirdi, əmi:

“Mən necə böyüdəcəm

Atasız bu yetimi”.

Sonra evə qayıtdım

İki gitarist oğlan

Bildiyi mahnıları

Hey ucadan oxuyur.

Onların gözlərində

İndi hamı xəsisdi.

Gitara sandığına

Mən də heç nə atmıram

Birinin səsi pisdi...

Balıqçı gəmisi də

Tək qoydu ləpələri

Gün qaralar-qaralmaz

Yanımdakı tabloda

Bu sözlər yazılmışdı:

“İntihar etmək üçün

dənizə girmək olmaz”

Orda uşaq var idi

Hörüklü qız uşağı

Yaşı doqquz-on olar.

Dənizə yalvarırdı:

“Atama de qayıtsın

ona ehtiyacım var”

Ondan utandım Allah

O balaca uşaqdan.

Gözündəki həsrətdən

Ürəyindəki dağdan.

O uşağın dilindən

Elə sözlər eşitdim.

Hamımızın yerinə

Dənizə nifrət etdim.

Sonra evə qayıtdım

Keçdiyim məhəllədə

Bir mənzərə var idi

Yadımdadır hələ də.

Dörd mərtəbəli bina

“Antena”lı köhnə dam

Üstünə bir quş qonub

Birdə yarımcan adam.

Özünü tullamağa

Biraz gücü çatmırdı

Bir az də cəsarəti.

Bir yığın bekar adam

Doldurmuşdu həyəti.

Mən elə qorxurdum ki,

Birdən cəsarət tapıb

Özünü atar indi.

Bir neçə gənc jurnalist

Yeni xəbər var deyə

Gizlicə sevinirdi.

Sonra bir qadın gəldi

Əllərini qaldırıb

Xeyli göz yaşı tökdü.

Dedi: “gəl gedək evə,

Allah özü böyükdü!”

Allah onu bağışla

Yoldaşının gözündən

Axan yaşa bağışla.

Al onun dərdin, qəmin

Dağa, daşa bağışla.

Bağışla sahildəki

Səndən acığı gələn

Saçı hörgülü qızı.

Nə qədər ölməmişik

Bağışla hamımızı...

Gözümün yaş vaxtı

Cavan ömrün ilişə

Əcəlin boş vaxtına

Yaradan rəhm etməyə

Gözünün yaş vaxtına

Can verəsən qadası

Rəngin ola sap-sarı

Atanın duaları

Düşə sərxoş vaxtına

Anan özün itirə

Saçı boğa barmağın

Ağlayıb, sızlamağı

Düşə əzrail bəyin

"Ürəyi daş "vaxtına

Həmişə dərd-qəm yeyən

Gün üzünü görməyən

Cismini tapşıralar

Torpağın qış vaxtına

Öləsən

Bir gün qələmin sına,

Yox olasan, öləsən.

Səssiz-səssiz bir küncə

Sıxılasan, öləsən.

Mən axı gün görmədim,

Nə qəribə həyatdı.

Allah məni yaratdı,

Doğulasan, öləsən?

Heç xəbərin olmaya,

Qarasından, ağından.

Bir gecə yatağından,

Yıxılasan, öləsən.

Bəsdir oyuncaq oldun,

Bu dünyanın nazına.

Ananın ağ saçını

Keçirib boğazına,

Boğulasan, öləsən.

Tural Adışirinin təqdimatında..