Soluruq hәsrәtin yağışlarında - Şövkət Zərin Horovlunun şeirləri

Yazıçı Ədəbiyyat Portalı Şövkət Zərin Horovlunun 85 illik yubileyi münasibətilə şeirlərini təqdim edir.

DARIXMIŞAM

Yaman darıxmışam, elә tutqunam,

Sözlәrim süzülüb qәlәmdәn düşür.

Üstümә örtmüşәm qaranlıqları,

Sәnsizlikdә yenә yuxum üşüyür.

Ünvansız ünvana şeir yazıram,

Alıb sahilinә külәklәr atsın?

Sәn dә sevgimizi qoş buludlara,

Sevgi leysanında mәni axıtsın.

Ulduzlar içindә ulduzumu gәz,

Vida oxumasın uca göylәrә.

Bir gün ulduzların işıq selindә

Qayıt xatirәlәr kövrәlәn yerә.

Elә darıxmışam, ürәk qәm çәkir,

Qәmi qәmliyindәn salmaq da olmur.

Gecәlәr yuxuma gәlib dolursan,

Sәni yuxulardan almaq da olmur.

Sevgi çağlarımız uzaqda qaldı,

Ümidә güvәnmәk, demә, yalanmış.

İllәr göz önündә ötür yel kimi,

Ayrılıq ömürlük elә qalanmış.

BAYRAQ BİTİRİB

Yenә ürәyimin qubar vaxtıdır,

Yenә gözlәrimdәn payız tökülür.

Payız duyğularım kövrәlib deyә,

Köhnә hәsrәtimdәn qәlbim sökülür.

Göylәrin qәmini çәkәn yağışım,

Elә bil mәnimlә söz-söhbәti var.

Tәlәsmә, yağışım, bu yolun neçә –

Qatı açılmamış hekayәti var.

Dünyanı gәzirsәn qәmsiz, kәdәrsiz,

Hardan bilәsәn ki, nәlәr çәkmişәm.

Hәsrәti kiridib ovutmaq üçün

Şeirimә bürünüb gecәlәmişәm.

Gәl köhnә dost kimi duraq üz-üzә,

Yaddaş boxçamızı açaq, danışaq.

Kәlәfi açılan bu uzun yolun

Könlünü şeirlә alaq, barışaq.

Bir şeir oxuyaq yağış dilindә,

Küsәn o kәnd bizi bәlkә tanıdı.

Asta keç yanından, burda hәr daşın

Üstündә gül açan Şәhid qanıdı.

Burda hәr ağacın qan yaddaşı var,

Barıt qoxuludu gül dә, çiçәk dә.

Dindirsәn insantәk sәnlә danışar,

Burda yağan qar da, әsәn külәk dә.

Burda vәtәnlәşәn Vәtәn oğullar

İtәn haqqı alıb bizә yetirib.

Eynәsi açılan dağlarımızın

Döşündә üçrәngli bayraq bitirib.

SӘNDӘN SAVAYI

Heç bilirsәn nәdәn solur güllәrim,

Heç bilirsәn, gecәm üşüyür nәdәn?

Pәncәrәmdә heykәllәşib baxışım

Sәn mәnim dünyamdan köçüb gedәndәn.

Bilirsәnmi nәdәn sınıb qanadım,

Qısılıb yanıma, aça bilmirәm?

Sәndәn sonra sanki ruhsuz bir canam,

Sәnsizlikdәn çıxıb qaça bilmirәm.

Mәni o illәrin qoxusu vurur,

Bir ünvana yazılmışdı sevgimiz.

Ürәkdә boş qalıb ümidin yeri,

İndi görüşürük yuxularda biz.

İtib o sevginin ünvanı, adı,

Üşüyür alnımın qırışlarında.

Nә mәn qınayıram, nә dә o mәni,

Soluruq hәsrәtin yağışlarında.

Necә deyim, ürәk toxta, bozlama,

Vaxt, zaman, dayanın öz yerinizdә.

Gözünüz dolmasın, xatirәlәrim,

Bir ömrün izi var hәr birinizdә.

Yenә nә çırpınır ömür külәyi,

Döyәclәyir qalan illәri, ayı.

Heç kәs ürәyimi ovuda bilmәz

Özün dә bilirsәn sәndәn savayı.

BİR XIŞMA SEVGİ

Nә yaxşı, görüşdük yenә bu gecә,

Yuxuma yalvardım gәlәnә qәdәr.

Ürәkdә bir xışma sevgi közәrdi,

Yәqin bәs elәyәr ölәnә qәdәr.

Göylәr dә dәyişdi rәngin bu anda,

Dünya gözәllәşdi bu gecәyarı.

Elә bil, әlindә bir dәstә çiçәk

Geriyә qayıtdı ömrün baharı.

Qaranlıq әyilib ay işığında,

Öpdü ayağını gәlәn sәhәrin.

Sanki açılmışdı qaşı-qabağı

Bir küncә qısılan xatirәlәrin.

Qorxdum ki, yarıda yuxum qırıla,

Yuxumdan düşәsәn, bir dә görmәyәm.

Dilimi yandıran o bircә sözü

Yuxuda da sәnә deyә bilmәyәm.

Qayıda bilsәn, gәl olduğun yerә,

Bu yaşda yüyürüm mәn qabağına.

Yoxluğun bir ömrü sovurub göyә,

Barı gәl ruhumun uçan çağına.

Nә yaxşı görüşdük yenә bu gecә,

Yuxuma yalvardım gәlәnә qәdәr.

Ürәkdә bir xışma sevgi közәrdi

Yәqin bәs elәyәr ölәnә qәdәr.

PAYIZ FӘSLİNӘ

Bu gecә nә yaman uzun gecәdi? –

Yuxum da gözümdә çәkilib dara.

Bu gecә elә bil ozan gecәdi,

Dәrdimi oxuyur qaranlıqlara.

Sükutu könlümü üşüdür necә,

Sanki xәzan döyüb – Xәzan könlümü.

Vaxt da talançıtәk sökür gizlicә

Bәxtә ayrılıqlar yazan könlümü.

İntizar gecәsi uzun olurmuş,

Yol çәkәn gözlәrim qubar bağlayır.

İçimin xatirә mәzarlığında

Hıçqırıb, bir qәrib hәsrәt ağlayır.

İndi mәn yaralı torpaq kimiyәm,

Ömür, sәn ta ümid bağlama mәnә.

Budaqda sonuncu yarpaq kimiyәm,

Taleyim yazılıb payız fәslinә.

Bu gecә nә yaman uzun gecәdi? –

Yuxum da gözümdәn çәkilib dara.

Bu gecә elә bil ozan gecәdi,

Dәrdimi oxuyur qaranlıqlara.

TANIDIM SӘNİ, TӘKLİYİM

Tәkliyim, salam! Salam!

Gecәlәr yuxumu oğurlamağından,

Zamanı,

Vaxtı,

Otağımı,

Sükutun özünü dә

Sükutda dondurmağından

Tanıdım sәni.

Yolun keçir şeirlәrimin

Gizli hıçqırıqlarından,

Yaddaşı üşüyәn arzulardan,

Kәndir halqalardan,

İnsan-insan intiharlardan,

Bilmirәm, daha haralardan, haralardan.

Telefonun batan sәsindәn,

Evimin soyuq nәfәsindәn,

Göz yaşlarımla üzümdәn süzülәn

hәsrәtin әksini

Divarların buz üzündәn asmağından,

pәncәrәnin şüşәsindәn

qәmli baxmağından,

bir otaq darıxmağından,

ömrümlә qoşa, misra-misra

şeir-şeir qocalmağından

tanıdım sәni tәkliyim!

UZAQLAŞIRSAN

Yenә dә payıza süzdüm gözümü,

Yenә xәyalımda sәn dolaşırsan.

Gümana düşürәm payız gәlәndә,

Sәn duman içindә uzaqlaşırsan.

Qәlbimtәk tutulub yenә göy üzü,

Göylәri çiynindә saxlayır payız.

Sәnsizlik içimdә elә hönkürür,

Qәfildәn diksinib ağlayır payız.

Dedin harda olsan, mәn orda varam,

Әlini uzatsan, әlimә çatar.

Özümü qoymağa bir yer tapmıram,

Qayıt gәl, mәni dә özünlә apar.

Canımda azacıq dәyanәt qalıb,

Neynim, bu gen dünya dar gәlir mәnә.

Xәyanәt etmişәm özüm-özümә,

Sәnsiz yaşamağım ar gәlir mәnә.

İçimdә bir ömür payız yaşayır,

Kirpiklәrim nәmdi yenә bu gecә.

Qaranlıq da qırıq talelәr kimi,

Sükutu kamına çәkib sәssizcә.

Daha bu ömrümü tanımır heç kәs,

Yaxşı ki, oxşarı payız var idi.

Arayıb-axtarıb, bircә deyәn yox:

– Nә vaxtsa sevdalı bir qız var idi.

Bu gecә payıza süzdüm gözümü,

Yenә xәyalımda sәn dolaşırsan.

Gümana düşürәm payız gәlәndә,

Sәn duman içindә uzaqlaşırsan.