De ki: “Bir oğlanın ürəyindənəm...” - Ruslan Dostəlinin yeni şeirləri

Yazici.az ədəbiyyat portalı istedadlı gənc şair Ruslan Dostəlinin yeni şeirlərini təqdim edir.

***

Ciyəri yanır suların,
Sular da çimmək istəyir.
Ağaclar kölgə axtarır,
Çiçəklər çiçək istəyir... 

Hər şey ayaq-baş, tərsinə,
Bəs tutunaq hansı dinə?
Allah da düşüb çətinə,
Bizlərdən kömək istəyir...

Durdum yan-yana sözümnən[1],
Gördüm, böyüyəm özümdən.
O kimdi, göyün üzündən
Tullanıb öpmək istəyir?!

*** 

Əli göyə gedir, dizi torpağa,
Nə göydən əl çəkir, nə yerdən keçir.
Gör, bu vaxt saatda neçəynən[2] gedir,
Mənim görmədiyim hər yerdən keçir. 

Yenə bu toy səsi gör hardan gəlir,
Kimdi bu mahnını gündə çaldıran?
Bizim təbiətin öz havası var,
Ona ağaclardı qolun qaldıran...

Sevdiyin payız da müftə işləmir,
Küləklər cibinə pul qoyub gedir.
Tanrı yazımızı yazıb göndərir,
Zaman da altına qol qoyub gedir.

Ən yaxşı əsəri Tanrı yazıbdı,
Qoy inanmayanlar mərc eləsinlər!
Bu dəfə şeirini bir qırağa at,
Ver, alın yazını dərc eləsinlər.

***

Bir əlimdə silah, bir əlimdə gül,
Olmur ey, İlahi, yox, olmur belə.
Gah yağır, gah kəsir hey bu yağışlar,
Dolmur ey bu boşlar, yox, dolmur belə.

Silahlar açılır, güllər açılır,
Bağlanır-açılır qapılar, Allah.
Hər gecə göylərə əllər açılır,
Yaxan nə yaxaymış,
                       tapılar, Allah...

Səhərlər açılır qapılar kimi,
Dünyaya açılır səhər qapılar...
Deyirdim, deyirdim:
                      “Bu yer üzündə
görəsən, hardadı ən böyük qapı?!
...Tapılar, səbir elə, bir gün tapılar...”

Yerdə belə qapı yoxuymuş, demə,
Göy üzü ən böyük qapıymış, demə...

Qapını nə yaman örtüb getmisən,
Bəlkə, cəftəsini qırmısan, Allah?!
Bəlkə də, nə vaxtsa bizə hirslənib
Göyü üzümüzə çırpmısan, Allah!

Hər dəfə çırpanda sən bu qapını,
Bulud ovxalanıb tökülür yerə,
Yağır başımıza yağış halında.

Di gəl ki, dolmur ey, dolmur bu yerlər,
Mən deyən olmur ey, olmur bu yerlər.

Sən mənə baxmazsan pəncərələrdən,
Sən məni hər yerdən görərsən, Allah.
Gələcəm demişdim, görərsən, Allah!
Gör nələr olurmuş qərib həyatda:
Bir əlimdə silah, bir əlimdə gül,
Durmuşam göy boyda qapının altda...

***

Bax, yenə küləklər oyun çıxardır,
Ağaclar oynayır, toz çıxır yerdən.
Yerdən bir gül çıxır Nərgiz adında,
Mən elə bilirəm qız çıxır yerdən... 

Qışın ortasında Lalə görmüsən?
Qışın ortasında yanıb-yaxılıb
Bağrının başına “Lalə” deyən var.
Dərdlərin əlindən dəliyə dönüb,
Dərdlərin əlindən yuxusu qaçan,
Hər gecə özünə layla deyən var...

Bu yol hara gedir başın götürüb,
Adamlar dayanıb, yol gedir, Allah.
Desəm, inanmazsan, adam görmüşəm,
İllərdi, düşübdü yolun ağına
Özüylə qol-qol yol gedir, Allah...

***

Görən, məni kim ağladar,
Görən, kim güldürər məni?
Bu yağışda anam kimi
Kimsə geyindirər məni?

Dostlar keçər sağ-solumdan,
Hərdən azaram yolumdan:
Kim çıxar, tutar qolumdan
Yolumdan döndərər məni?

Qəfil, yenə də azmışam,
Yenə andımı pozmuşam:
O qıza şeir yazmışam,
Bilməsin, öldürər məni...

***

Gözüyumulu qaçırdım əlindən tutub,

İndi addımbaşı səndələyirəm...
Elə öyrətmisən acı çəkməyə,
Hər səhər çayımı tünd eləyirəm.

Kimsədə görmədim zərrəni belə,
Gözümü dikmirəm daha heç kimə.
Uca sarayları tikən ustatək
Vurğunam saçını hörmək eşqimə... 

Hardan öyrənmisən belə getməyi,
Hardan öyrənmisən axı bunları:
Könlüm cəhənnəm ey, elə getmisən,
Xaraba qoymusan bütün yolları.

Özüymüş adamın ən ağır yükü,
Özüm ilişirəm öz ayağıma...
Mən ki saçlarını evim bilirdim,
Heyranam evimi dağıtmağına!

***

Sevgi nə uduzmur, nə “mars” eləmir,
Sevmək də insanı xilas eləmir,
Duamız Allaha təmas eləmir,
Gedir, göy üzünə dəyir-qayıdır.

Bu bəxt də duymayır nə duyan kimi,
Nə yatmır bir körpə uyuyan kimi.
Gözləyir, biz evdə olmayan kimi,
Gəlir, qapımızı döyür-qayıdır.

Yaxşı bağlamısan ümid Allaha,
Bu günə kömək et, çıxsın sabaha.
Adam dediklərin yaşamır daha,
Gəlir, bu dünyaya dəyir-qayıdır.

*** 

Yenə oyun çıxardırsan,
Fırlanırsan başıma.
Nə yaxşı arxadan gəldin
Və çıxmadın qarşıma...

Baxma zəif tərəfimsən,
Bu tərəf gücləndirir məni.
İnan, səninlə içdiyim
Su da kefləndirir məni…

Otur, fırlanım başına,
Sən də mənim oyunuma bax:
Əmr elə, boynum vurulsun,
Bir az da dur, boynuma bax...

***

Müharibəyə qədər ailəsinə baxan adamlara

Müharibədən sonra ailəsi göz qoyurdu.

Qarabağda gedən ağır döyüşlərdən sonra

Qapıbir qonşumuz

Sənəm xalanın işi xeyli yüngülləşmişdi;
Ərinin ancaq bir ayağını yuyurdu...

***

Mən səndən yüz dəfə yaxşı ağlaram,
Sən məndən min dəfə qəşəng gülürsən.
Nə olsun, ürəyi görən yoxdu ki,
Üzümdən-gözümdən sən tökülürsən...

***

“Məni ürəyində saxla” demirəm,
Vaxt gələr, görərsən, ürəyin mənəm.
Harda soruşsalar: “Qız, haralısan?”
De ki: “Bir oğlanın ürəyindənəm...”

***

Deyirsən: “Hamı bikardı”,
Deyirsən ki: “Kim işləyir?”
Alnım yazı taxtasıdı,
Allah müəllim işləyir...