Ömrüm başdan-başa yoldur - Arif Fərzəlinin şeirləri

Yazıçı Ədəbiyyat Portalı tanınmış şair Arif Fərzəlinin 70 illik yubileyi münasibətilə şeirlərini təqdim edir.

QOŞA YOL

İlmə-ilmə, naxış-naxış

Ömrüm başdan-başa yoldur.

Yaşandıqca səf bağlamış

Günlər yaşdan-yaşa yoldur.

Yol ardınca bir daha yol,

Yaxına yol, uzağa yol.

Köz düşdükcə ocağa-yol,

İz düşdükcə daşa – yoldur.

Harda təbim, orda sevgim,

Məni qoymaz darda sevgim.

Xalqa sevgim, yurda sevgim

Taleyimdə qoşa yoldur.

Arif, dərdə olma yedək,

O səni yox, sən onu çək.

Şairlik də şəhidlik tək

Tarixə birbaşa yoldur...

GÜLLƏ

İlk hecası – gül,

amma şakəri

güldürməkdən tamam uzaq –

insanı öldürüb,

insan ağlatmaq...

İlk hecası – gül,

amma nəfəsində

gül yox,

barıt qoxusu var...

Torpaq yerinə,

dibçək əvəzinə,

sinələrdə

qırmızı “gül”lər açdırar...

BAĞIŞLA

Bağışla nəvəni, Füzuli baba,

Yanında qaradır üzü, bağışla.

Saldıq zarafata, saldıq kitaba,

Saldıq mərtəbədən "Söz"ü, bağışla.

Tanrını öyməyə söz qalmadı ki!

Şeytanı söyməyə söz qalmadı ki!

Əyrilər əyməyə söz qalmadı ki!..

Susmaqdan lallaşan düzü bağışla.

Ağızlar taybatay, bağlayanı yox,

Yalanı yolundan saxlayanı yox,

Qalıb ortalıqda, ağlayanı yox,

Sözü öldürüblər, sözü bağışla.

Tək çəpik deyildi bu əlin işi,

Tək qarğış deyildi bu dilin işi.

Sən deyən olmadı, Füzuli kişi,

Sən deyən olmadıq, bizi bağışla...

XXX

Sağım durub öz solumu qarğıyar,

Kim girdi ki, özüm girdim araya.

Bu ürəyi, bu taleyi yarıya

Böləmmədim bu sevdanın yolunda.

Oz əlimnən qayçılandım bir ömür,

Qamçıladım-qamçılandım bir ömür.

Bir buluddum, damcılandım bir ömür,

Sellənmədim bu sevdanın yolunda.

Nə üstünə çaxa bildim özümü,

Nə üstündən yığa bildim izimi.

Dədə Kərəm, külün tutsun gözümü,

Öləmmədim bu sevdanın yolunda.

ÖZÜMÜZƏ AÇIQ MƏKTUB 

Sudan 

quru çıxmaq üçün 

uşaq başı aldadırıq 

elə bil,

guya 

onun intiharı günahdı,

amma 

bizim biganəliyimiz 

günah deyil...

Dəvə ummurdu ha,

at ummurdu ha,

ovuc - ovuc 

qizil,

brilyant ummurdu ha,

xoş söz eşitmək,

xoş üz görmək istəyirdi,

balalarından ötrü 

bir içim su,

bir parça çörək istəyirdi.

Sayəsində 

yaşadığımız zəfər keyfinə 

iynə ucuycan 

qarşılıq duyursaydıq,

həyat nərdivanından 

belə bərk yıxılmazdı ki,

bunca 

sağa - sola səpdiklərimizdən 

ona da 

azacıq bir pay ayırsaydıq,

dünya dağılmazdı ki!..

Süründürduk,

bezdirdik,

illər uzunu 

idarə - idarə gəzdirdik.

Halal haqqına yetsin deyə,

meşin qapıları 

təkrar - təkrar döyməkdən 

yoruldu,

hər dəfə 

durumu barədə 

eyni sözləri deməkdən 

yoruldu...

Sıxmışdıq,

dirəmişdik 

nəfsimizin küncünə,

qurtulmağa 

yol araya bilmirdi,

tək əlnən 

qırmanc - qırmanc 

tənələrimizdən 

döyüşçü vüqarını 

qoruya bilmirdi...

Cəbhədə 

əsgər yoldaşlarını 

itirən kimi,

ağır -ağır 

ümidini də,

inamını da,

insanlara 

etibarını da itirdi,

axırda 

can deyilən 

yeganə varını da itirdi...

Sildik sıradan,

çıxartdıq yaddan,

əslində,

kəndiri özümüz keçirtdik 

boğazına,

kətili özümüz çəkdik 

ayağı altdan...

Sudan

quru çıxmaq üçün 

uşaq başı aldadırıq 

elə bil,

guya 

onun intiharı günahdı,

amma 

bizim biganəliyimiz 

günah deyil...

SƏSSİZ NƏĞMƏ 

Sağ olsun, təbiət unutmur bizi,

Hərdənbir gizlədir eyibimizi.

Bir bax,örtülübdü hər şeyin üzü,

Guya nə dərd qalıb,nə günah qalıb.

O yetim görəsən daxma tikdimi?

Bu sağır şum vurub,taxıl əkdimi?

Havada uçuşan kəpənəkdimi,

Bəs belə soyuqda necə sağ qalıb?..

Od oğlu,qatlanma önündə zorun,

Özün öz oduna yanmaqdan qorun,

Qoy ayağı düşsun bu ağ "fiqur"un,

Düşmən mat olmağa bircə "şah!" qalıb.

Qış rəsmi yaşılsız -göysüz çəkdisə,

Niyə fırça tutdu,rəngi təkdisə,

Nənəm də çəkərdi,bu çəkməkdisə,

Bilinmir,ağ çəkib,yoxsa ağ qalıb.

Qar yağır - bu səssiz nəğmə nə həzin!..

Allah ağ gününmü verir əvəzin?

Arif, ilhamına de ki,tələssin,

Hələ həyətdə bir ağ varaq qalıb...

ŞƏHİDLƏR XİYABANI 

Bu yer

bir park da ola bilərdi,

bu məzarlarda uyuyanlar 

qoynuna gəzməyə də gələ bilərdi,

övladları ilə əl -ələ,

sevgililəri ilə qol-qola...

Amma bir acı gerçəkdi,

biz onlarsız gəlib,

onları anırıq,

xatirələrə dala -dala,

ziyarət edirik

müqəddəs pir kimi...

Başdaşıları 

əsgər kimi,

çiyin - çiyinə,

sıra -sıra...

Başdaşıları misra -misra -

Şəhidlər xiyabanı 

bir qəmli şeir kimi...

Tural Adışirinin təqdimatında..